Uiteindelijk. De mintgroene muren van mijn klein ateliertje in Seeba 3 hangen vol met sentimentele prullaria. Mijn behoefte aan mijn lief en aan een nieuw avontuur bracht mij in Estland. Confronterend om te zien hoe ik 2500 kilometer verwijderd van mijn vorige woning echter eenzelfde inrichting nastreef. Zo avontuurlijk ben ik niet. Kreeft he..
Estland laat zichzelf op zijn mooiste kant zien. Het is lente en erg aangenaam, zelfs zweterig warm in de zon. Er ontspringen dapper hier en daar wat krokussen tussen het gras dat nog dor oogt, de Esten lopen rond zonder jas en er zindert iets moois, kortom, ht is lente.
Zoals gewoonlijk begin ik mijn dagen met to-do lijstjes en realiseer me ergens halverwege de dag dat ik nog niets kan afvinken. Zodoende moet ik mijn belasting nog doen, verlate facturen sturen en aan mijn website beginnen. Het domein heb ik al. Binnenkort online: www.produksies.com Tenminste, als ik het niet vergeet.
Ook totaal nieuw. Ik heb structuur. Of tenminste, er wordt een routine opgelegd. Kulli staat ’s ochtends om 7 uur op en ik doe dapper mee. Mijn lichaam snapt er nog niet veel van en wil ’s avonds gewoon door, maar rond een uur of twaalf lig ik meestal toch te bed want dan gaan de lichten uit. Nog nooit vertoond…
Ik voel me nog niet zo op mijn gemak met dit reguliere bestaan, maar wellicht is het wel all a part of growing up and being an adult.
