Het Kunstenaarscollectief Toni & Dani heeft de eer u uit te nodigen voor een expositie te Fijnaart, ruwweg ergens tussen Tallinn en Rotterdam, alwaar zij fris en nieuw werk aan u zullen presenteren.
Wij hopen u te mogen begroeten op 23 september in de Parel!
Voor meer informatie :
http://www.deparel.org/index.php?id=7&nieuwsID=6
Ik geef niemand echt de kans om me te missen. Vorige week was ik, alweer, in Nederland. Ditmaal ter gelegenheid van twee feestjes in 1 weekend. Allereerst was er de verjaardag van mijn neefje, gelukig heb ik er twee, en dus twee goede excuzen. En er was het feestje, een beetje verlate verjaardag en een bedankje van ons moeder aan haar vriendinnen ten tijde dat ze het moeilijk had.
Ik had het ticket al een tijdje geleden geboekt, en het was de bedoeling dat ik ons vader en moeder zou verrassen.Marieke pikte me op van Amsterdam en samen gingen we per trein naar Tilburg alwaar Eefje ons voedde en we naar Oudenbosch reden. Mijn zusjes wilden graag een soortement van sbs6 entree, maar omdat ik al dat soort sentiment niet aankan, belde ik ter hoogte van Etten Leur naar de Drie Weitjes om tegen papa te vertellen dat hij koffie moest zetten voor ons. Het was een mooie verassing.
Het was ook een mooi zwembadfeestje met een hoop vaders, moeders en ravottende kinderen. Geen idee of Ties doorhad wat er allemaal aan de hand was, maar iedereen was erg blij dat op zo’n bloedhete dag zijn verjaardag vierde. Ik heb even als badmeester gespeeld, ik schijn daar enige ervaring mee te hebben, ondanks mijn gebrek aan de noodzakelijke diploma’s, maar ik heb vooral geprobeerd Sander, Rene en Marieke te soppen tijdens een potje waterrugby.
De volgende dag maakten alle kleurige slingers en ballonnen plaats voor roze varianten. Geinspireerd op de Pink Ribbon uiteraard, het symbool van de strijd tegen borstkanker, maar het deed meer aan een coming-out party denken. Er waren zestig vrouwen op het feestje uitgenodigd en slechts drie mannen, die in roze gekleed, die zestig vrouwen moesten bedienen. Het was druk, laat en gezellig.
De dag erna voor een presentatie van mijn portfolio in Dilsem-Stokkem geweest en ‘s avonds bij Danai wezen schilderen, om de volgende dag weer richting Tallinn te gaan.
Zondagavond ben ik na het weekend te Ellistvere met Katri naar club Hollywood geweest waar ‘the Bloodhoundgang’ optrad. Ik heb mijn cd’s nog moeten uitlenen, want ze kende maar 1 nummer, maar het leek haar wel leuk. Zoveel is er ook niet te doen in Tallinn. De happening van September is Elton John, ik bedoel maar. Toevallig waren Katri’s nicht en diens man er ook, en mochten we met hen naar het vip-balkon. Wat toch wel fijn is als je een zestienjarig meisje hebt die zich ongemakkelijk voelt tussen al dat leer, haar en zweet. Na een fijn, leuk, punkig, Duits voorprogramma kwam het zooitje ongeregeld het podium op. Ik kan me nog goed herrinderen dat ik ooit bij een optreden van de ‘Delinquent Habits’ ben geweest. Een band die zijn naam op het podium niet echt waar kon maken, iedereen stond met een flesje mineraalwater te spelen. Goed, dat wel, maar weinig gepassioneerd. Deze heren echter, maakten er een puinhoop van; zuipen, kotsen, spugen, en tussendoor speelden ze leuke liedjes en masturbeerde ze met vissen. Wist ik veel dat ze vriendjes waren van ‘Jackass’? Ik vond gewoon de liedjes leuk. Dat krijg je dus als je geen mtv kijkt.
Het optreden was vrij laat afgelopen, 1 uur ’s nachts en daarna hebben we nog pizza gehaald en die in de auto opgegeten op weg naar huis. Wellicht allemaal niet zo pedagogisch verantwoord, maar het was wel gezellig.
Gisteren ben ik voor het eerst bij mijn nieuwe job geweest. Een vriendin van Kulli werkt via Caritas met tienermoedertjes en had voor mij een baan in gedachten. Ik had er al helemaal zin in, maar had het niet zo goed begrepen. Toen ik ging solliciteren kreeg ik te horen dat het geen tienermoeders maar probleemkinderen, pubers van 12 tot 16 waren. Niet noodzakelijkerwijs van diezelfde moeders afkomstig. Ook best, ik vind alles prima, als ik maar een beetje onder de mensen kom, desnoods pubers.. Ik ga nu Engels en kunstlessen geven bij het Püha Miikaeli Kolleegiumi Põhikool.
Ik geloof wel dat die kunstlessen goed gaan komen, maar ik heb nog een beetje hard hoofd in mijn capaciteiten als leraar Engels. Ik bedoel, het is toch vreemd om iemand een taal te leren als je zelf hun taal niet machtig bent? Maar het zou voor mij wel ideaal zijn om mijn Ests op peil te houden. We gaan het allemaal meemaken..
