Archief voor maart 2008

Lente in Tallinn..

maart 28, 2008

toon-and-snow-2732008-0-kopie.jpg

Oud Estse ei schilder technieken

maart 25, 2008

oudestseeischildertechnieken.jpg

Mijn nieuwe atelier!

maart 25, 2008

atelier.jpg

The developmental benefits of Babyplus.

maart 17, 2008

364009_fpxtif.jpg

Vandaag precies 1 jaar geleden dat ik mijn boeltje heb opgepakt, alles wat waarde voor me had, heb ingepakt en naar Tallinn gereden ben met Sander. Bij gebrek aan een heuglijke datum waar zowel Kulli als ik het over eens kunnen worden voor een jubileum, we zijn het er al jaren niet over eens waar en wanneer we voor het eerst met elkaar gekust hebben, besloten we aldus 17 Maart te prikken. 1 Jaar verkering dus vandaag.

Om niet aan het cliche man te voldoen, of juist wel, kwam ik dus met chocolaatjes en lelies thuis aan, en plannen om leuke dingen te doen. Maar Kulli was cellen aan het splitsen en wou vooral slapen. Dus, omdat ik een groot voorstander  ben om feestjes op de dag te vieren, hebben we besloten om aanstaande donderdag dan maar te vieren dat we ruim een jaar verkering hebben. Maar dan ook goed, met diner en hotel in de ‘Telegraaf’. Nu vier ik een feestje in mijn eentje, achter dit scherm, maar dat houdt zo op, want het bier is op.

Alles wel met Maximus. Hij doet het goed. Ik onderga rustig het geheel, ben begrijpend, ren op en neer voor smoeders, maak late night snacks en geef haar laatstelijk vooral veel gelijk, heb ik van Kluun geleerd in ‘ Help, ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt’. Dus ik heb niet al te veel commentaar gemaakt toen ze aan kwam zetten met de ‘Babyplus’. Een aanrader van een vriendin. Het is een klein taperecordertje dat hartkloppingen nabootst en met dat ritme het kind doceert. Om de zoveel dagen stel je een ander programma in en dat is goed voor de ontwikkeling van het kind. Waarom dan precies, dat weet geen mens, maar op de doos staan foto’s van talloze vrouwen die allemaal beweren dat hun wonderkind dankzij ‘Babyplus’ ter wereld is gekomen, dus ja, dat zet je wel aan het denken. Ook die professor met baard en witte jas in de kleuren folder,  die me geruststelde dat het toestel is onderworpen aan uitvoerig onderzoek gaf me een warm gevoel van binnen. De sticker met ‘ Guaranteed Results’ deed het hem uiteindelijk, want ja, met mijn genen is het maar afwachten of het een wonderkind word..

Wat een waanzin. Prenataal voortgezet onderwijs. Ze pakken vrouwen in als ze het meest kwetsbaar zijn. Ik had ook gewoon mee moeten gaan naar de babywinkel. Het meest ridicule is dat het dus twee uur per dag moet, ’s ochtends en ’s avonds en dat je de versterker niet af kunt zetten! Iedereen moet meestuderen. Het appartement is niet zo groot, dus worden Katri en ik overal geterroriseerd door het geluid van een vermoeide drummer met een trommel onder water. Het lijkt net de soundtrack van een goedkope griezelfilm als Kulli aan komt lopen, ’studerend’, zuchtend en steunend door haar inmiddels, toch redelijk forse buik, en bijbehorende hartslag. Het overstemt de radio gewoon. Ik heb voor de grap de overige programma’s afgedraaid, en we gaan het nog zwaar krijgen, want iedere sessie gaat twee keer zo snel..

Als het nu geen gymnasium en viool word..

Alles voor het jong.