Morgen is het nationale Arie dag!
Mijn petekind, Arie Berk is genomineerd voor Arie van het jArie.
Een hele prestigieuze prijs voor zo’n klein menneke.
Help hem aan zijn allereerste 15 minutes of fame en stem vandaag nog op Arie Berk via de link:
http://www.ruuddewild.nl/page/ariedag_stemmen
Alvast bedankt!
Toon
Een bewogen jaar 2008, dat wel. En dien ten gevolge ook mooi beeindigd en 2009 energiek begonnen. August is nog geen half jaar oud en hij heeft al meer airmiles dan zijn vader. Zijn eerste nieuw en oudjaar heeft hij gevierd in wederom het vaderland. Zijn opa en oma hebben hun uiterste best gedaan om hem een hele mooie eerste kerst mee te geven. Zo’n kerst waar alleen de sneeuw buiten ontbrak, maar waar binnen de warmte en familie straalde. Mijn kleine gezinnetje, incluis oma waren overgevlogen en hebben een week lang in het gastenverblijf gebivakkeerd, een beetje koud naar hun believen, maar het was dan ook een biezondere winter met -4, in Estland was het warmer..
Kleine August heeft ook zijn laatste dagen gespendeerd als ongelovige, en we hebben na kerst een dubbel doop gehouden, waarbij ik Arie’s petevader en Eefje, August’s petemoeder waren. De doop was tweetalig, vrij gecompliceerd en aan het eind van het ritueel wist niemand meer welk kind van wie was, maar Claude, onze huis-priester heeft mooie liedjes gezongen en er was lekkere taart achteraf met la familia, met dank aan moeder Berk.
Voor we vertrokken had ik ‘ Kokomo’ van the Beach Boys op Kulli’s telefoon geinstalleerd als ringtone en een kleine reminder van ons grandioze plan om nieuwjaar ergens op de Carribean te vieren, met een leuke betaalbare last-minute, aangezien geheel tegen onze verwachtingen in enkele klanten toch nog hadden betaald. Je moet jezelf zo nu en dan belonen, om te voelen dat het het waard is, niet? Welnu, we hadden Katri aan het werk gezet om voor ons een leuke vakantie te versieren, maar het beste wat we konden vinden was naast Ghana, met alle daarbij behorende vaccinaties, een tien-daagse cruise, all-inn, die alle Carribische eilanden zou aandoen. Dat klinkt fantastisch, maar we vonden ons net iets te jong, om met alle zestig plussers tien dagen lang te genieten van zon, zee, bingo en Advocaat.
Dus, in het verlengde van onze belofte voor het nieuwe jaar, zijn we vrienden gaan bezoeken die in een of ander vijfsterren superchalet in Zwitserland op ski vakantie waren. Het was fantastisch. Mijn enige echte ski-ervaring was met Danai in de Dolomieten, een kleine tiental jaren geleden waarbij we ons beiden gedwee lieten leiden door mijn Deense vriendinnetje die nadat ze ons de basisprincipes had bijgebracht, zelf besloot het een en ander te breken. Ons warmhoudend met alles wat we konden plunderen uit de doos gevonden voorwerpen in het hotel, trotseerden Danai en ik die blauwe heuvels.. Dit keer waren we well equiped met alles wat Kulli kon kopen in Rosada en wat ik kon lenen van vrienden van mijn ouders. ( waarvoor nogmaals dank ) Mind you, het enige wat we hadden meegenomen naar Nederland waren bikini, strandtas en zonnebrandcreme, omdat we dachten naar Aruba te gaan.
Skieen is net als fietsen, je verleert het niet, en met de strakke begeleiding van Taaniel en Sofia hebben we de gletsjers van Nendaz veroverd. We waren te gast bij twee Russische families met kinderen, en in tegenstelling tot wat je zou denken, hebben we niet veel Vodka, maar juist veel Tequila gedronken. Het was waarlijk fantastisch. August heeft er niet al te veel van meegemaakt en voornamenlijk heerlijk geslapen in de frisse berglucht, waar iedereen wel op hem wou babysitten. Het chalet was vijfsterren, met kok, het weer was fantastisch, het gezelschap ontzettend gezellig, ik heb samen met Kulli echt genoten. Daarnaast beide families ook op goede ideeen gebracht, want iedereen was zo dolverliefd op wunderkind August, dat ze allen overwogen om aan gezinsuitbreiding te denken.
Helaas heb ik mijn kabeltje op de Drie Weikes laten liggen en kan ik op dit moment geen foto’s van onze capriolen op de berg of idyllische kerstimpressies meegeven.
Dus, als alternatief, August’s eerste kennismaking met Sinterklaas te Tallinn. De Nederlandse Bussinessclub had de goedheiligman uitgenodigd op zes december, na zijn werkzaamheden in Nederland en gelukkig had hij tijd voor die omweg en ging hij niet aan dit landje en ons huisje voorbij.
En een kiekje van August in zijn wiegje, die toch wel duidelijk te klein voor hem word. Die gierende hormonen van me, ik word er toch wel heel erg week van. Morgen ga ik zijn nieuwe bedje installeren en de wieg mag zolang in de bergruimte totdat project Simone/ Simon gelanceerd wordt.
