Mocht men zich afvragen waarom ik al enige tijd ( lees : een half jaar ) niets van mij heb laten horen, ( en blijkbaar doen enkele mensen dat ) dan is dat vrij eenvoudig uit te leggen.
Full time vadertje spelen was ik na verloop van tijd wel beu en zodoende heb ik gereageerd op een vacature die ik toevallig onder ogen kwam. Nu ben ik sinds een paar maanden full time aan het werk als art director bij een reclame bureau. Het werk is fantastisch, ik mag me drukmaken over alles waar ik me graag druk over maak en me bezig houden met campagnes bedenken, video commercials en billboard posters maken, dat soort werk. En tegelijkertijd heb ik de afgelopen maanden ook weer een aantal mooie illustratie en ontwerp opdrachten afgeleverd. Oftewel tijd te weinig, slaaptekort. Maar je hoort mij niet klagen, ik vind het geweldig.
We hebben in sneltreinvaart naar een oplossing moeten zoeken voor de kienders en hebben uiteindelijk een hele lieve nanny gevonden voor August en Leentje. August gaat nu ook enkele dagen naar de Kindergarten en dat doet ie erg graag.
Maar de meest belangrijke reden dat ik niet zo heel veel meer schrijf is omdat er een glas appelsap over mijn keyboard is gevallen en zodoende de O het niet meer doet. En dat is verdraaid lastig typen zonder o. Zeker als je Toon heet..
Dus vandaar. Die computer moet dus eens, nu het nog kan in de garantie, retour. Maar ik kan het kreng geen dag missen, dus dat is wel vervelend.
Het is dus niet dat ik niks te melden heb, integendeel; feestjes, projectweken, mijn nieuwe baan, ons nieuwe huis, tonnen aan relatie perikelen, maar vooral natuurlijk over Leentje en August. Maar daarover dus later meer…
