Een kleine indruk..
Slechts om een kleine indruk te geven hoezeer mijn leven veranderd is.. Nog geen maand geleden was ik op de bruiloft van Gabriel, mijn drinkebroeder te Tallinn, alwaar ik met Katri en haar hoogzwangere moeder als ware we Assepoester, bang om in een pompoen terug te rijden, om 5 voor twaalf vertrokken. Nu met onze August, ruim drie weken oud , zei een met trots vervulde vader, zijn we om elf uur de eerste gasten die gaan op het feestje van Reigo, een van mijn zeldzame Estse vrienden, omdat nu moeder en beide kinderen het geschoten hadden. Ik krijg bijna de indruk dat we altijd precies gaan als ik het net naar mijn zin begin te krijgen, want de Estse feestjes komen namenlijk nogal langzaam op gang. Ach ja, het had wel wat, terwijl wij aten schreeuwde August vanuit de kinderwagen ons toe dat hij ook honger had. Ons een weg banend door de Bugaboos en Maxicosies met onze Inglesina ( liefdevol de Julio genoemd ) op zoek naar een rustig plaatsje voor moeder en kind. Uiteindelijk terwijl ik mijn zoon en moederlief naar de auto bracht zag ik in het schemerdonker dat er meerdere moeders met kinderen in de auto zaten die gevoed werden. The parties, they are-a changing.. Ik voelde me ontzettend dertig plus. Gelukkig moest ik nog een dronken vrouw naar buiten slepen die zich had opgesloten in het toilet, zodat ik voor mijn gevoel toch nog op een spannend feestje was geweest.
En gelukkig was Katri er, en kon ik nog wat dansjes wagen met Kulli op de dansvloer, terwijl zij haar broertje bezighield in de zaal naast het feestgedruis. Toch wel fijn, om te dansen zonder die buik ertussen. Enerzijds is er reden tot treurnis en denk ik met weemoed terug aan de laatste feestjes waar Kulli en ik heen zijn geweest en waar we meestal lkaar naar huis moesten sleuren in dronkemansgelagen en dansten totdat het personeel ons vriendelijk verzocht te gaan omdat ze graag de vloer wouden soppen. Anderzijds is het ook mooi dat er een geheel nieuw hoofdstuk is aangebroken en het volwassen avontuur van een nieuw, ander leven met serieuze verantwoordelijkheden is aangebroken… Even kijken, meen ik dat?
Tot nu toe heb ik, hebben we, geen reden tot klagen. Ut jong slaapt buitengewoon goed, maar heeft net als vader zijn buien waarin hij zeer tot vreselijk vervelend is. Heeft vooral te maken met honger of gebrek aan aandacht.. Vandaag zijn we kiekjes wezen maken voor zijn Nederlandse paspoort en hij was biezonder onhebbelijk. Na een drama van drie kwartier, wat altijd uren lijkt te zijn, kom je aan bij de ambassade waarin we een keurige folder krijgen met alle eisen die ze verlangen bij een pasfoto bij een reisdocument. Het zullen ongetwijfeld kinderloze ambtenaren zijn die dit soort restricties verzinnen, anders komen ze niet tot die waanzin. Iedere ouder is blij als het kind stil zit, laat staan dat driekwart van het gezicht in beeld is, en het niet zichtbaar ondersteund word.. August krijg je niet scherp, zo klein als tie is, ongelooflijk hoe beweeglijk als dat het ventje is. Maar goed, we moeten weer terug, foto’s voldoen uiteraard niet..
Ik ben reuze trots op mijn mannetje. Maar Kulli laat zich gek maken door haar vriendinnen die ook net zijn bevallen en opscheppen over twee en een halve kilo en 9cm groei in een week. Naar mijn idee heb je dan buiten weten om een olifantenjong gebaard, maar Kulli ziet het als concurrentie. Gezien het uitgangsmateriaal wordt het geen gigant, noch een wiskundig genie, maar een heel mooi, pienter mannetje, een praktische poeet, zoiets. Of wellicht om zijn ontwerpouders te steunen wordt ie stiekem toch goed met cijfers, om pensioen en belastingen op latere leeftijd te regelen. Children are our future, nietwaar?
Het wordt in ieder geval een goede luisteraar, want in tegenstelling tot zijn moeder die na verloop van tijd opgeeft, blijven zijn oogjes wijd open en is hij stil en blijft hij intens kijken als ik vertel. Dat gaat ongetwijfeld binnenkort ophouden als hij doorheeft wat voor onzin zijn vader verkoopt, maar zoalang het duurt geniet ik ervan.
NB Overigens, voor de niet zo doorgewinterde computeraars, als je dubbelklikt op het sjapiter ‘ Words seem inadequate’ ( thank you Dani ) zijn er de foto’s van de eerste drie weken August. Probeer anders:
http://picasaweb.google.com/toonvugts/MaximusInMinimis
